tune-in-drop-out

Cash and Hearts Remixed EP

2011-02-15T09:28:00.000-08:00

Praca nad naszym mini-albumem nareszcie ukończona. Jesteśmy naprawdę bardzo zadowoleni z ostatecznego efektu. Dziękujemy wszystkim zaangażowanym w to przedsięwzięcie i polecamy je wszystkim odwiedzającym nasze strony. 6 remixów, 6 różnych składów/DJów. Do tego fajna okładka. No i oryginalna wersja Cash and Hearts, prosto z płyty. A wszystko za darmo, do pobrania na www.cashandhearts.pl. Kliknij -->TU<--

WWW.CASHANDHEARTS.PL

klip do "Cash and Hearts"

2011-01-26T13:46:00.000-08:00

po stu latach oczekiwań, różnych (cholernie różnych) historii, wreszcie mamy klip do "Cash and Hearts". I bardzo jesteśmy z niego zadowoleni. Zasługa w tym naszego zioma Alexa Pawlika, który całość złożył. Przekaz jest jasny. Mnóżmy się. Kochajmy. Takie tam.

Gdańsk/Katowice/Kraków

2010-12-08T14:32:00.000-08:00

Nie ma lepszego momentu na wyjazd nad morze niż listopad. Szczególnie jeśli jedzie się na jeden wieczór, po to aby następnego dnia jechać do Katowic, a stamtąd zaraz do Krakowa.

Szczególnie ciekawi byliśmy Gdańska, bo tam nagraliśmy płytę, a koncert miał się odbyć w La Dolce Vita, w którym wielokrotnie bywaliśmy po sesjach nagraniowych. To jest mały klub, w którym właściwie nie robi się koncertów ale właściciele są na tyle ogarnięci, że wygospodarowali miejsce i postawili dla nas całkiem przyjemną scenę. Zmieścić się nie było łatwo ale jakoś się udało. A musieliśmy ścieśnić się maksymalnie bo gościnnie grali z nami Bunio (w "Kid You Not) i Jacek Frąś (w "Unknown Source" i "The New Black") z D4D. Dla nas rewelacja. Niedługo wrzucimy z tego jakieś wideo.

Dobra, ale przecież my tu nie piszemy o muzyce tylko o żarciu. Tak nam się spieszyło, że złamaliśmy naszą żelazną zasadę i nie zatrzymaliśmy się w żadnym zajeździe. Ale za to chętnie odwiedziliśmy gdańską jadłodajnię "KOS" znaną z prostych ale tanich i dużych porcji. A takiego jedzenia poszukujemy i właściwie tylko takie opisujemy. Zaskoczenia nie będzie. Zamówiłem oczywiście nieśmiertelnego schabowego i trafiłem środek tarczy. Ciekawą odmianą w KOS-ie jest to, że zamiast zwykłych kartofli podają podsmażane talarki - cholernie niezdrowe ale jakże dobre. Maciek popełnił (moim zdaniem) błąd i zamówił spaghetti, czyli coś czego w barach zamawiać nie należy. Miejsce wszystkim polecamy - jest tanio a po 21.00 wszystko za pół ceny. Raj.

Największym koszmarem wyjazdu była oczywiście trasa Gdańsk - Katowice. Blisko 10h, stłoczeni w naszym busie, po jakichś 3h snu. To jest hardkor. Ale radziliśmy sobie na różne sposoby.

Katowicki "Cogitatur" ze strony technicznej jest wręcz godny polecenia. Jednak management to jakaś pomyłka. Szczególnie w porównaniu ze świetnym team'em z Dolce czy krakowskiej Fabryki. Pani szefowa Cogitaturu prezentowała wszystko czego nie należy robić organizując koncerty. Promocja właściwie nie istniała (dobrym przykładem było to, że na miejscu wiedzieliśmy kilkaset nie rozwieszonych plakatów odbywającego się za parę dni koncertu Armii i Izraela - ciekawe gdzie były nasze). Oczywiście były problemy z płatnością. Ale przede wszystkim Pani Szefowej w ogóle nie było. Nasz menago się gotował. A taki fajny klub, szkoda. Grało się jednak świetnie. Tym bardziej, że wieczór dzieliliśmy z Gypsy Pill. Granie koncertów w dwie załogi to dwa razy więcej radochy ale czasem może to też skutkować problemami. Cyganie zamknęli się na backstage'u podczas naszego gigu i nie mogli z niego wyjść przez ponad godzinę. Mieli ze sobą coś do picia, nie przewidzieli jednak, że nie ma tam toalety. Chłopaki oglądali jednak kiedyś MacGyver'a i jakoś sobie poradzili...

Po koncertach udało nam się zaliczyć całkiem miły after w postaci urodzinowej imprezy zacnego cyklu M.o.M gdzie grała Star Eyes z Trouble & Bass. Później za didżejkę wskoczył None, który zagrał jeden z lepszych setów jakie ostatnio słyszałem. Biba wprawiła nas i Gypsy w dobry nastrój - poniżej efekt w postaci porannego grania na rozstrojonym pianinie w hostelu.

Następnego dnia zjedliśmy dość średni i drogi obiad w drodze do Krakowa w restauracji "Galeria Smaków". Polecam zupę cebulową, lasagne była raczej z zamrażarki. Największy minus to wyjątkowo długi czas oczekiwania. Raczej omijać.

Ostatni przystanek to Kraków. Klub Fabryka, nagrodzony przez Aktivist "Nocnym Markiem" w kategorii "Klub Roku", jest w tej chwili jedną z najlepszych przestrzeni imprezowych w Polsce. Nic tylko tam grać. Ja niestety całość popsułem sobie gubiąc w klubie dokumenty i pieniądze. Szukałem ich milion godzin, ostatecznie zrezygnowany musiałem zablokować kartę. Na szczęście 10 dni po koncercie, kiedy byłem akurat w drodze do urzędu w celu wyrobienia nowych papierów, zadzwonił do mnie menago Fabyki mówiąc, że wszystko się znalazło. Szoking.

"Cash & Hearts" Out of Tune feat. Patryk vel. TicTac (Hydrozagadka, Wars...

2010-11-27T11:54:00.000-08:00

THREE... FOUR...

Big BANG @ Eter

2010-11-27T11:27:00.000-08:00

Zagraliśmy koncert w klubie Eter we Wrocławiu w ramach imprezy Bang!. W programie były: nowy klub, stuprocentowo przygotowany na potężną imprezę, kilka parkietów z różną muzyką, świetnie zorganizowana scena koncertowa i zajebisty line-up na głównym parkiecie!

Po naszym koncercie grali Gypsy Pill: genialne wizualizacje, super muza i dobry show na scenie - chłopaki dali radę na maksa. Główną gwiazdą wieczoru był Aquasky. Najlepszą recenzją jego setu niech będzie fakt, że od pierwszego do ostatniego kawałka wszyscy bawiliśmy się na środku parkietu. Rewelacyjne połączenie drum'n'bass, dupstep'u i różnych innych gatunków, których nazw nie kojarzę :)

Poza tym nasz perkusista Kamil miał tego dnia 25 urodziny więc ostro świętowaliśmy. Tak się złożyło, że najostrzej świętował Mati, co zostało uwiecznione na zdjęciach:

Najprzyjemniejszym elementem powrotu do Warszawy była nasza ulubiona knajpa w promieniu 1000 lat świetlnych, czyli Gospoda pod Młynem między Piotrkowem a Bełchatowem. Na zdjęciach możecie podziwiać gigantyczne porcje serwowane przez przemiłe kelnerki na ogromnych półmiskach. Polecamy Kotlet Chłopski i Zestaw Młynarza! Należy dodać, że swój debiut w Gospodzie mieli Kamil i Krzysiek (kierowca, pozdrawiamy)... Kamil nie wierząc naszym historiom zamówił dwa dania, co skończyło się oburzeniem typu "jak można tyle podawać, co ja mam z tym zrobić"! ;)

Płyta OoT na MySpace

2010-11-08T08:47:00.000-08:00

zapraszamy wszystkich na nasz MySpace - CAŁA płyta do odsłuchania już teraz! :)

kliknij --> TUTAJ <--

"Cash and Hearts"

2010-10-25T13:03:00.000-07:00

"Cash and Hearts" to nasz pierwszy singiel z "Lights so Bright", które wychodzi 09.11. Właźcie na nasz ..:MYSPACE:.. słuchajcie i dawajcie znać co sądzicie. Jesteśmy na serio cholernie tego ciekawi :)

A to powyżej to okładka naszej płyty. Piękny rysunek wykonałem osobiście, kaligrafią zajął się Maciej Sobczyński, którego może kojarzycie, bo gra na gitarze w naszym zespole. Jeśli ktoś jest ciekaw co ten rysunek przedstawia to polecam przyjrzeć się zdjęciu, które jest na samej górze tego bloga (i na MySpace zresztą też). Już? I nic? No dobra... Rysunek, jak i zdjęcie, przedstawiają rozświetloną rafinerię pod Gdańskiem. Jeżdżąc na "osławione" sesje koncepcyjne a potem na nagrania do gdańskiego studia DickieDreams mijaliśmy zawsze tę rafinerię i strasznie się nią podniecaliśmy. Wygląda trochę jak z Blade Runnera czy coś. W każdym razie zrobiła na nas wrażenie i dobrze nas nastrajała. Stąd nazwa płyty, stąd też sporo tekstów jakoś tam z tym klimatem powiązanych (nie, nie z rafinerią i przemysłem). Uznaliśmy, że na okładce nie chcemy foto tylko własny rysunek. Urządziliśmy więc zespołowy konkurs na rysunek, który miałem przyjemność wygrać jednym głosem.

/// Eryk

Lbn i Wwa

2010-10-22T00:52:00.000-07:00

Wyjazd do Lublina był dla nas kolejną szansą na sprawdzenie na żywo materiału z nowej płyty. Lepiej trafić nie mogliśmy bo festiwal 'Electric Nights ACK 2010' okazał się jedną z najfajniej zorganizowanych imprez, na których dane nam było zagrać, serio! (Pozdrowienia dla p. Marka!) My oczywiście musieliśmy dać dupy i spóźniliśmy się na próbę dźwięku ale na miejscu czekała już na nas garderoba:

...i obiad!:

Na koncercie było super, na koncertach Nell, Plug and Play i Cool Kids of Death też było super ale nam najbardziej podobały się gadżety na stoisku naukowym (TAK, było takie!), a inż. Gągol nie chciał wręcz stoiska opuścić:

A jak już dotarliśmy do Warszawy to byliśmy bardzo zmęczeni...

...a do tego organizacja imprezy warszawskiej była nieco gorsza od tej lublińskiej, więc większość dnia spędziliśmy na mało pasjonujących zajęciach, takich jak podłączanie kabli, sprawdzanie mikrofonów, naprawianie zepsutych sprzętów itp. Na szczęście koncert w końcu doszedł do skutku a to tego okazało się, że wśród publiczności znaleźli się i tacy, co oglądali nas w Lublinie! (Pozdrawiamy!)

Maciek

"Lights so Bright" - master blaster!

2010-10-06T08:04:00.000-07:00

Jest nam wyjątkowo miło podzielić się informacją, że mastering naszej płyty został już ukończony. Oznacza to, że materiał jest gotowy do wydania. Oczywiście zanim to nastąpi minie jeszcze trochę czasu: przygotowujemy okładkę, jest zylion spraw formalnych... Płyta nazywa się "Lights so Bright", jest na niej 12 utworów. Premiera 9 listopada 2010 r. W przyszłym tygodniu ukaże się nasz singiel "Cash and Hearts".

Food and music

2010-10-06T07:14:00.000-07:00

Najnowsze wieści z frontu: najpierw pojechaliśmy grać nowy materiał do Konina, z resztą w ogóle pierwszy raz tam graliśmy. Do rozdziewiczania okazało się to idealne miejsce bo i publika i klub były zajebiste. Jedynym minusem było to, że jechaliśmy te 200km blisko 6h - rozkopywano wszelkie możliwe drogi dojazdu, głownie staliśmy w korku. Zaliczyliśmy za to genialną przydrożną knajpę, obok której przejeżdżaliśmy wielokrotnie ale nigdy nie było okazji się zatrzymać. "Kuchnia Ormiańska Yerewan" przy trasie Warszawa - Poznań wskakuje przebojem do mojego top 10 najlepszych knajp przydrożnych. Bardzo miła pani na dzieńdobry serwuje herbatę ziołową z nie wiadomo czego. Zupy może nie powalają ale są ok. Drugie danie to jednak strzał w dziesiątkę. Moje sarmale (rodzaj naszych gołąbków serwowanych w liściach winogron) z sosem jogurtowym zasługują na wysokie noty. Reszta chłopaków zamówiła mięsne dania, które nieco przypominały to co znamy np. z kuchni bałkańskiej.Wygrał chyba Kuba zajadając się wołowiną podawaną z lawaszem i chłodnikiem do picia. Zmiażdżył mnie deser w postaci pachlawy – słodkiego ciasta z farszem z miodu i orzechów. Minus jest jeden: ceny. Na jedną osobę wyszło ok 35 zł. Ale było warto! Ocena: 8.5

Po koncercie w Koninie musieliśmy szybko spadać do W-wy, bo następnego dnia graliśmy na Don't Panic We're From Poland w klubie 1500m2. Całkiem miła sprawa, klub wypełniony po brzegi - głownie za sprawą Marii Peszek. Koncert Brodki właściwie mnie ominął bo odpoczywałem na backstage'u po naszym występie (powyżej fota obrazująca to co zrobiliśmy wraz z Kubą ze ścianami, wyszło dość ciekawie). A szkoda bo nowy materiał jest naprawdę dobry. Ale gig Marii Peszek wystarczył mi do szczęścia. Do tej pory nie przepadałem za jej muzyką ale przyznam, że na żywca robi wrażenie. Wielkie brawa dla jej zespołu: na perkusji gra Kuba Staruszkiewicz i to już powinno wystarczyć za rekomendację.

Wielkie brawa dla organizatorów. Wszystko dobrze ogranięte, sporo ludzi z zagranicznej branży. Pewnie jak zwykle nie da to żadnego efektu ale i tak miło.

pzdr E

Nowy numer OoT!

2010-09-06T06:31:00.000-07:00

Kawałek nazywa się "Shaking Hands" i znajdzie się na naszej nowej płycie. A wizualizację wykonał dla nas Piotr Barszczewski (za co wielkie dzięki!). Co tu dużo pisać - po prostu słuchajcie i oglądajcie :)

Pzdr, Maciek

That's how country boys roll

2010-07-27T05:09:00.000-07:00

Skoro już mamy tego bloga to wreszcie jest okazja, żeby napisać o czymś naprawdę istotnym. Otóż w tempie (jak na nas) ekspresowym nagraliśmy nową płytę! Do nagrań przygotowywaliśmy się długo, zbieraliśmy materiał, pracowaliśmy, kłóciliśmy się (i to ostro - mamy nowy skład:)), ale właściwie od początku wiedzieliśmy z kim chcemy nagrywać. A to jest cholernie istotna rzecz.

Pamiętam jak na trasie z T.Love gadałem z Nazimem (basistą) o producentach i studiach nagraniowych w Polsce. Wniosek był jeden: mamy już studia wyposażone w sprzęt klasy światowej, ale problemem są ludzie, sposób myślenia o muzyce. Nie idzie tu wcale o profesjonalizm - są u nas "gałkolodzy" wybitni, ale rola producenta jest inna, szersza. Chcieliśmy pracować z kimś absolutnie otwartym i zdolnym, ale nie skażonym "niezdrowym profesjonalizmem". Z kimś trochę nieprzewidywalnym. Po kilku zespołowych dyskusjach doszliśmy do wniosku, że trzeba pogadać z kimś takim, jak Krystian Wołowski (aka Goodboy Khris) z Dick4Dick. Pogadaliśmy (przy kiblu w Hydrozagdce) i decyzja na "tak" została podjęta w ciągu jakichś 2 minut. Dziś jestem pewien, że to był strzał w dziesiątkę. Dodatkowo okazało się, że D4D otwierają własne studio Dickie Dreams w Gdańsku, więc sprzętowo i lokalowo rzecz wyjaśniła się szybko.

Najpierw było przygotowywanie demówek na użytek zespołu i producenta. Zebrało się blisko 30 nowych utworów! Dyskutowaliśmy, obgrywaliśmy i z tego wybraliśmy 12 kawałków, nad którymi zdecydowaliśmy się pracować. Zaczęły się "sesje koncepcyjne" - najlepszy wynalazek od czasu wynalezienia bomby atomowej. Podczas koszmarnie mroźnej zimy kilkukrotnie jeździliśmy na mniej więcej tygodniowe sesje do gdańskiego studia, gdzie całe dnie po prostu graliśmy – zero nagrywania. A jak nie graliśmy to... graliśmy. Poza pracą w studiu całą piątką gnieździliśmy się w wynajętym mieszkaniu obok Długiego Rynku, gdzie nocami obgadywaliśmy, co grać będziemy następnego dnia. I tak w kółko. Dziesiątki razy szliśmy tą samą drogą z ul. Ogarnej, przez rynek do studia na ul. Grodzkiej. Ten specjalny klimat, studio i ludzie (początkowo był też z nami Bunio, ale ostatecznie wyklarowało się, że to Khris głównie produkuje), którzy mają zupełnie inne podejście do muzyki niż wszyscy, z którymi współpracowaliśmy dotąd, dały nam bardzo dużo.

OK, bywało ciężko – czasem trzeba było grać w kurtkach, bo ogrzewanie nie wyrabiało i uważać na kapiącą z sufitu wodę. Były też ciśnienia wewnątrz zespołu – w końcu odszedł Michał (dziś gra z nami nowy bębniarz, Kamil Kukla, ale podczas nagrywania płyty skorzystaliśmy z pomocy Jacka Frąsia z D4D, o czym za chwilę...). Na szczęście z pomocą przyszła pogoda (zmianę widać na zdjęciach), co znacznie wyluzowało atmosferę.

Po kilku takich sesjach wreszcie mogliśmy przystąpić do nagrań. Zaczęliśmy klasycznie, czyli od perkusji i basu. I tu oczywiście mieliśmy mały problem, bo perkusisty już w naszym zespole nie było. Na szczęście „pod ręką” był wspomniany Jacek Frąś z D4D (którego poznaliśmy 3 lata wcześniej podczas wspólnej trasy z jego ówczesnym zespołem CKOD). Tym samym wszelkie problemy z jakością śladów perkusji zniknęły – Jacek jest świetnym muzykiem, a nasze utwory "czuł", bo wielokrotnie pojawiał się w studiu podczas naszych przyjazdów. Okazał się przede wszystkim rewelacyjnym gościem, który bardzo wiele wniósł w tę płytę.

Kuba i Jacek uwinęli się w parę dni, a po nich Maciek wkroczył z gitarą. Pobił przy tym wszelkie rekordy skuteczności nagrywania – o ile dobrze pamiętam zajęło mu to kilka godzin! Następny w kolejce był Mateusz i masa jego "parapetów", sampli oraz beatów.

Przy nagrywaniu wszystkich instrumentów szczególnie ciekawe było to, że wiele partii wymyślaliśmy w trakcie, inne zmienialiśmy. Zero sztywnej studyjnej pracy. Nie mam zbyt dużego doświadczenia, ale według mnie Krystian działał jak na dobrego producenta przystało, czyli wyciskał z nas samych pomysły, które gdzieś tam w nas siedziały, choć jakimś cudem wcześniej się nie pojawiły. Prowokował nas do jak najbardziej śmiałych działań pracując pod hasłem "wypięta klata". Proste i dosadne:)

Najdłużej, jak to zwykle bywa, trwało nagrywanie wokali. Czynnie brała w tym udział trójka z nas, czyli poza mną też Mateusz i Kuba. Od początku chcieliśmy, żeby płyta była bardzo "rozśpiewana" i tak też ją zrobiliśmy. Nagraliśmy mnóstwo chórków, zamienialiśmy się partiami, kombinowaliśmy ile wlezie. Czasem tak, że na szybko trzeba było nieco przepisywać tekst. Wokale były szczególnie męczące – mnie się udało nawet w trakcie rozchorować, co skrzętnie ukryliśmy przed naszym managerem, bo ten pewnie chciałby przerwać nagrania. Zamiast tego chłopaki nagrywali chórki, a ja piłem non-stop ohydny wywar z imbiru i miodu (nasz manager teraz mówi, że to pyszne jest), zagryzając surowym korzeniem imbiru. Ale podziałało, wyszedłem z przeziębienia bez szwanku i nagraliśmy wszystko na czas.

Potem "tylko" mix i po robocie. Ta część niestety nie jest taka prosta i Krystianowi trochę to zajęło czasu, ale i tak wiedzieliśmy, że przed wakacjami nie da się już wydać płyty, więc i ciśnienia nie było. Ostatnia sesja była już tylko akceptacją ostatecznego mixu, do tego jakieś niewielkie poprawki. No i oczywiście na finał – tęga biba!

/// pzdr Eryk

piosenka na lato

2010-07-14T16:59:00.000-07:00

Pewnie wszyscy znają to od 100 lat i w ogóle to jest milion lepszych kapel blablabla.... Ok, ale ja grupę Beach House obczaiłem całkiem niedawno i z miejsca stałem się fanem. Szczególnie tego numeru. Właściwie to nie sam obczaiłem ale pomógł mi w tym nasz ziom Mariusz z Hatifnats i jego dziewczyna Basia z którymi wracałem ich zajebistym kabrioletem z Openera. Kawałek "Norway" jest obecnie letnim megahitem w mojej empetrójce. Polecam słuchanie podczas jazdy na rowerze. Basia, Mariusz - Dzięki!
/// Eryk

Król Dykiert Pierwszy

2010-07-13T14:20:00.000-07:00

Hej. Genaralnie tak wszyscy prosili mnie abym nagrał bas na nowej płycie Out of Tune.....No i się zgodziłem ;)

morze, słońce, LATO

2010-07-11T16:04:00.000-07:00

Open'er się skończył a to oznacza, że już na pewno zaczęły się wakacje... My oczywiście byliśmy w Gdyni a niektórzy to byli nawet całe cztery dni i to jeszcze na polu namiotowym. Mnie absolutnie rozłożył na łopatki koncert Pearl Jam - czad, genialny kontakt z publiką i świetna setlista.. rock'n'roll!! A na deser rewelacyjne mash-up'y 2manyDJ's, no i te wizualki - idealnie zgrane z muzyką. Podobno Dead Weather też pozamiatali ale mnie to niestety ominęło...

W ogóle ostatnio sporo siedzieliśmy nad morzem, przede wszystkim w związku z nagraniami i innymi sprawami, które z reguły się robi w studio (pikantne szczegóły wkrótce;). No a jak się za długo siedzi w takim studio to potem człowiekowi trochę odbija i na przykład idzie w nocy nad morze grać na trąbce.. na molo.. a do tego drugi to nagrywa.. no i powstaje coś takiego:

Pzdr, Maciek

PS: Zespół Dykiert Groove serdecznie dziękuje realizatorowi Inżynierowi G. za pomoc w uzyskaniu odpowiedniej pojemności płuc.

Z archiwum O

2010-06-24T12:57:00.001-07:00

Szczecin, Poznań 18,19.06

2010-06-21T14:05:00.000-07:00

Przede wszystkim Szczecin. Nie byliśmy tam półtora roku! Tym chętniej wybraliśmy się na koncert do tego miasta, choć od Warszawy jest zdecydowanie za daleko i jak słusznie postulował Eryk podczas koncertu, należy przybliżyć te dwa miasta do siebie!

Podróż trwała więc naprawdę długo i co tu dużo mówić - takie podróżowanie naprawdę męczy, zwłaszcza jeśli wieczorem chce się jeszcze zagrać koncert. Na szczęście nasz kierowca Tomek, jest naprawdę dobry w tym co robi więc w miarę bezboleśnie dotarliśmy na miejsce. Klub Alter Ego mocno się zmienił - jest tu nowa scena, rewelacyjne nagłośnienie (które starczyłoby na duuużo większą salę - naprawdę te ogromne głośniki i chyba z 5 paczek basowych, wyglądają jakby publiczność miałaby zostać zmieciona z powierzchni Ziemi).

Na te koncerty po raz pierwszy pojechaliśmy ze zmiennikiem - Kamil, właśnie w piątek grał swój dyplom (i go wygrał, na 5+, Gratulujemy!!!!) i nie mógł z nami wyruszyć. Poratował nas Kamil...inny Kamil, naprawdę świetny perkusista i super gość (Dzięki!!). Który zdołał nauczyć się repertuaru w zaledwie kilka dni i jeszcze rozpisać sobie wszystko na nuty (szacunek!!).

To był jeden z naszych najlepszych koncertów, grało się rewelacyjnie i atmosfera w klubie też była świetna. Wspaniale nagłośnił nas też Czarek, manager klubu - naprawdę rewelacja. Dzięki!

Zdziwiła nas nieco jedynie rozmowa po koncercie z ludźmi. Okazało się, co niestety sprawdziliśmy że w Szczecinie ostatnio wieczorami, nawet w weekend trudno o imprezę w klubie (byliśmy w samym centrum gdzie ok godz 1 zamykali wszystkie kluby!). Miejmy nadzieję że to jedynie przypadek. Pewne jest jedno - z radością tam wrócimy!

Następnego ranka wsiedliśmy w samochód i udaliśmy się do Poznania. Ale przed jazdą na terenie hostelu zobaczyliśmy dość osobliwy napis...

Poznań i Cafe Mięsna to naprawdę świetne miejsca. Pomimo spartańskich warunków każdy koncert tam to dość punkowa historia. Jednak ludzie którzy tam pracują tworzą sietny klimat, no i dzięki metodzie prób i błędów, udaje się z tego co jest na miejscu wyciągnąć maximum i zagrać tak żeby wszystko było słychać.

Koncert miał się zacząć góra o 22. Jednak na mieście dużo się działo tego wieczora i postanowiliśmy poczekać aż wpadnie więcej ludzi. No cóż - "It's A Long Way To The Top If You Wanna Rock'n'roll" jak śpiewało AC/DC no i trzeba zaciskać zęby i grać. Ale koniec końców występ się udał, a ludzie naprawdę wpadli w niezły bounce :-)
Swoją drogą, to ciekawe że zawsze zdjęcia z koncertów w Poznaniu są rozmazane...

I jeszcze jedna fotka, która pokazuje że przed każdym wyjazdem mamy niezły Tetris przy pakowaniu sprzętu...

3 city, Papryka 04.06

2010-06-21T13:11:00.001-07:00

Wreszcie się udało! Po odwołanym w lutym (?) koncercie w Trójmieście, wracamy do Papryki. Tym razem nic nie spłonęło (a trzeba wiedzieć, że podczas poprzedniego koncertu spłonął kultowy klub Copacabana).
To już trzeci, po Warszawie i Łodzi koncert z Kamilem Kuklą - naszym nowym perkusistą. Z występu na występ gra się coraz lepiej, za nami siedzi prawdziwy człowiek maszyna :-) Na razie nie dysponujemy jego zdjęciami mamy tylko takie, nie wyraźne...
Zna się chłopak na rzeczy, można się od niego czegoś nowego nauczyć, jak choćby nowych, nieco latynoskich rytmów...

Koncert w lato, więc była plaża, no i oczywiście lody...

Tuż przed koncertem jak zwykle narada, podczas której jednomyślnie podjęliśmy decyzję o zdjęciu spodni przez Eryka...

Ale wracając do najważniejszego, czyli koncertu. Trzeba przyznać że występ był udany, a nowe numery, których coraz więcej w naszym zestawie koncertowym, wychodzą z występu na występ lepiej, no a co najważniejsze - ich granie to masa radochy dla nas!

No a po koncercie, poszliśmy na imprezę. Na terenie Stoczni jest naprawdę świetny klub. Mieści się na Wyspie (Instytut Sztuki Wyspa), wspaniali ludzie, świetna atmosfera, a wynika to pewnie z tego że jest to również galeria, no i powstaje tam masę ciekawych rzeczy (jak choćby przezroczysta figura Wałęsy z plexi). Widok okolicy mówi sam za siebie...

Zostaliśmy też parę dni dłużej aby dalej pracować w studio. Pracowaliśmy baaaardzo ciężko, parę osób padło...

Dawno nie było postów...

2010-04-28T14:43:00.000-07:00

... więc jakiś drobny update by się przydał. Jeśli ktoś pomyślał, że zespół się obija to jest w głębokim błędzie! Poważne historie, mniej poważne historyjki a także smaki i smaczki naszej pracy pozostawię na następne posty, a tym razem o podróżach.

Podróże Out of Tune już się powoli planują i pierwsze skutki tego planowania możecie ujrzeć na koncertowej liście na myspace. Natomiast trochę dalej podróżuje teraz Filip! Jego wywiało aż do Maroka! Ooooo ten Filip:

Ja z tego miejsca natomiast chciałbym podziękować Paulinie, która pewnie wyleguje sie na plazy albo imprezuje w ktoryms z klubów w Walencji... ooooo tej Paulinie (na zdjęciu po lewej):

Paulinie dziękuję za przyjęcie delegacji Out of Tune wraz ze świtą w postaci trójki znajomych z swoich hiszpańskich prograch w Walencji! Nawiedziliśmy Paulinę w Wielkanoc! Dostaliśmy konkretny dwudaniowy obiad z deserem! Kiedy moja świta spała ja z Pauliną i jej znajomymi wybrałem się na nocny podbój Walencji! Podobno zwiedziłem stare miasto i widziałem większość ważnych zabytków!

Dodam, że zamieszczone zdjęcia zostały zrobione w trakcie imprezy w Lublinie na której graliśmy razem z Plug&Play i Crab Invasion! Po koncercie parkiet grzali oczywiście Jick Magger i Young D. O rany to chyba dawno było!

Mateusz

Lublin z Plug&Play i Crab Invasion

2010-02-14T09:05:00.000-08:00

Tak tak wiem... wstyd! Pominąłem bardzo ważne wydarzenie! Koncert w Lublinie! Naszej drugiej małej ojczyźnie, naszym drugim mieście rodzinnym! Koncert z naszym etatowym zespołem supportującym ( @Plug&Play: chłopaki wiecie że to takie żarty, kochamy was! ) i młodszymi kolegami z Crab Invasion.

Należy zaznaczyć, że relacja ukaże się niebawem. Mam nadzieję, że już jutro, jak tylko napiszę porządnie egzamin na studia... chyba że ktoś uprzedzi mnie w zaszczytnej roli dokończenia tej notki!

Matesz

Out of Tune na urodzinach Double Trouble

2010-02-14T08:47:00.000-08:00

Kilka postów wcześniej Kuba podkreślił najważniejsze aspekty koncertu w CBA:

Po pierwsze duża scena, miejsce na dowolny rodzaj ekspresji od czerwonych spodni Dykierta przez lekkie gibanie się Maćka w jakimś bliżej nieokreślonym rytmie po nieskoordynowane skoki Eryka ;)

Po drugie duża przestrzeń w sali... z tym natychmiast wiąże się trzeci aspekt, czyli publiczność. Trzeba przyznać, że basen był pełen fanów! Wnioskuję to po krzykach, piskach i baunsowaniu. Taak!! Widziałem Was, miałem niezły widok zza klawiszy ;)

Po koncercie imprezę przejęli Double Trouble, V/A Team i Siostry a my dzielnie dawaliśmy czadu na parkiecie. Nie pamiętam jak inni, ale ja wyszedłem z klubu dopiero kiedy wyłączyli muzykę!! Swoją drogą nie widzieliście może w CBA moich i Barszcza butów albo koszuli Eryka... przy dobrej zabawie czasem gubią się różne rzeczy :P

Zapraszam do obejrzenia zdjęć na pitaparty.blogspot.com!!

Jak znajdę jeszcze jakieś zdjęcia to zaraz wrzucam!!
Mateusz

CBA -Garderoba !

2010-02-07T13:44:00.000-08:00

2010-02-07T13:38:00.000-08:00

CBA zaczarowane.

2010-02-07T13:22:00.000-08:00

Hello. Tu Dykier'. Odważę się tu na mały wpisik dotyczący Koncertu w CBA,który jest za nami. Jak dla mnie był to najlepszy koncert,w którym aktywnie brałem udział.
Scena w CBA daje możliwość zagrania dobrego rockowego giga. Sala tam ma optymalną wielkość na koncert rockowy. Podczas takiego koncertu emituje się dużo energii i ciepłą. Na scenie musi być miejsce na rozpędzenie się tych treści. Tak aby nieodbijały się gdzieś blisko i nie wracały do mnie. Mnie grało się tam świetnie ; )
After (...) (?) Nie mam pytań. Zdjęcia mówią same za siebie ! Była moja rodzina ;) To tyle ode mnie. Dzięki wszystkim za dobry odbiór. Kuba

(Katowice), Kraków, Łódź: The Dykiert Tour part I

2009-12-06T15:45:00.000-08:00

Po spędzeniu paru ładnych miechów na przygotowywaniu w piwnicy materiału na nową płytę wyjazd na koncerty był zajawką równą wycieczce do Legolandu. Szczególnie, że powiększył nam się skład i chcieliśmy go przetestować w warunkach polowych. No właśnie – od pewnego czasu jesteśmy już oficjalnie kwintetem (pozwalam sobie „tylko” wpleść tę informację w ten post bo nasz „nowy” sam zadbał o odrębny wpis). Dla nas nie jest to jakaś ogromna zmiana, bo Kuba właściwie od zawsze był blisko Out of Tune. Jest naszym ziomem od dawna (ja znam się z nim prawie 10 lat), graliśmy z nim niezliczoną ilość razy. U jego boku miałem nawet swój „debiut sceniczny” – jakieś sto lat temu Kuba w trakcie koncertu swojej ówczesnej kapeli zaprosił mnie na scenę, żebym zagrał z nimi na basie „Keep on Rockin’ In The Free World” Neila Younga (ze stresu zapomniałem jak gra się refren a Kuba darł się „graj A!!!”). Po naszej płycie Kuba jeździł z nami na koncerty jako techniczny – najlepszy jaki może być. Idiotyzmem byłoby jednak nie wykorzystać jego umiejętności, więc poszliśmy o krok dalej i zaprosiliśmy go do zespołu. Zwłaszcza jak okazało się, że nowy materiał jest na tyle inny, że po prostu trzeba nam dodatkowego instrumentalisty (głównie basisty bo ja w wielu numerach nie dam rady grać i śpiewać). Dopasowywać i poznawać się nie musieliśmy, więc od razu odczuliśmy zastrzyk energii, jakiego dostarczył nam Kuba, który ma z nas największe doświadczenie w graniu (a grał wszystko od jazzu po pieśni strażackie) i jest z nas najlepszym instrumentalistą (potrafi grać na czymkolwiek co wydaje jakikolwiek dźwięk). Pozostało nam tylko się zgrać a te koncerty były najlepszą ku temu okazją.

Trasa zaczęła się wybornie - kiedy byliśmy w połowie drogi do Katowic, nasz menago Filip odebrał tel z klubu Zanzibar z informacją, że koparka uszkodziła kable na ulicy i nie będzie prądu, w związku z czym koncert jest odwołany. Zajebiście. Nastąpiła krótka narada i zdecydowaliśmy, że jedziemy od razu do Krakowa i po prostu zalejemy pałę na dzień przed kolejnym gigiem.

Nadmienić trzeba, iż po drodze zaliczyliśmy całkiem przedni zajazd (przy stacji Polpetro paliw w Jędrzejowie) który poza wybornymi flakami i schabowym odznaczał się tym, że szama była podawana na wyrobach ceramicznych z Bolesławca. Wbrew pozorom to istotne - nie ma dla mnie nic ohydniejszego niż zjedzenie obiadu z plastiku czy papieru – to na czym podane jest jedzenie ma ogromne znaczenie! Wracając do żarcia to jeśli idzie o moje zamówienie, czekała mnie mała niespodzianka. Otóż nauczeni zylionem wyjazdów wiemy już, że w przydrożnych knajpach należy zamawiać stałe pozycje takie jak schabowy, pierogi ruskie (nigdy z mięsem!), flaki, placek po zbójnicku itd. Powód jest prosty – takie pozycje są zawsze świeże bo są najczęściej zamawiane przez klientów. Wszelkie „wynalazki” zostawmy sobie do jedzenia w miejskich restauracjach bo w zajazdach zwykle czekają na dnie zamrażarki aż jakiś frajer je zamówi. Ja przez lekką nieuwagę zamówiłem kotlet po zbójnicku myśląc, że to placek i bardzo się pomyliłem. Na talerzu zastałem wielki kawał mięsa wieprzowego w który zawinięty był boczek, cebula i ser. Na szczęście całość była świeża (na co mogła też wskazywać długość oczekiwania) i byłem uratowany. Oficjalnie mogę polecić to danie znane także jako warkocz świętokrzyski. Jedynym minusem tej miejscówki jest fakt, iż był to po prostu bar połączony ze stacją benzynową co nigdy nie robi dobrego wrażenia. Zdecydowaliśmy, że od tego wpisu wprowadzamy punktację zajazdów/barów w których się zatrzymujemy. Skala od 1 do 10 – liczy się smak, cena, wystrój, obsługa i sposób podania (ha! zawsze chciałem się zabawić w Macieja Nowaka!!!). Bar obok stacji w Jędrzejowie ode mnie dostaje 6.5. Gratulujemy!

Fotki: 4,5 i 6 od góry by Michał Grzywacz - dzięki!

Wróćmy do koncertu. Jako że byliśmy dzień wcześniej w Kraku nie było problemu ze zdążeniem. Ale nigdy nie może się odbyć bez problemów technicznych. Pan akustyk w przyjemnej skądinąd miejscówce „Piękny Pies” oświadczył, że nie ma odsłuchów bo on „też jest tu gościem” (WTF?). Na szczęście Filip wraz z chłopakami z grającego przed nami Eluktrick (dzięki!) coś załatwili więc zgraliśmy w normalnych warunkach całkiem dobry gig a Kuba miał udany debiut. Z wielkich planów imprezowania po Kraku nie wyszło wiele bo zrobiliśmy się w „Pięknym Psie” na tyle przednio, że już tam zostaliśmy do rana (poza Matim). Z przyjemnych rzeczy zapamiętam też backstage z mega rozstrojonym pianinem na którym Mati wycinał swoje ‘the best of’. Należy odnotować, że na nasz koncert wybrał się nie lada celebryta z mrocznych krain - wokalista Decapitated, jednej z najbardziej znanych (poza Vaderem) polskich grup metalowych na świecie.

Klasykiem krakowskim był też obiad w barze mlecznym obok rynku (nie oceniam bo to nie zajazd) – nic się tu nie zmieniło od stu lat. Jeden z lepszych mleczniaków ever.

Łódź. Po drodze jedliśmy w zajeździe Renesans ale to nie był dobry pomysł, bo miejscówka od razu wyglądała niedobrze – stało przed nią mało TIRów a tirowcy zawsze najlepiej wiedzą gdzie jeść a gdzie nie. Byliśmy jednak pod ścianą bo czas uciekał. Chciałem placek po zbójnicku ale okazało się, że Kuba zmówił przede mną „ostatniego” co świadczy o tym, że dania wyciągają z zamrażarki. Zresztą ten ostatni placek polany był ketchupem co jest zbrodnią! Zamówiony przeze mnie schabowy był jak podeszwa co ostatecznie pogrążyło ten zajazd. Więcej nie ma o czym pisać. Ocena 2.5
Koncert graliśmy w Stereokrogs (po raz kolejny zresztą), które zmieniło lokal ale zachowało fajny klimat. Właściwie wszystko zajebiście gdyby nie wielki słup pośrodku sceny, który nieco psuł klimat. Publika na szczęście pozwoliła nam się rozkręcić więc zdecydowanie gig na plus. Wracaliśmy na chatę bez nocowania więc nie imprezowaliśmy długo – Mati jednak postanowił ratować nasz honor, zniknął gdzieś w mieście i pojechaliśmy bez niego.

That's the way..uhuh,uhuh...I like it .

2009-12-01T00:25:00.000-08:00

Generalnie uznaje ostatnie dwa koncerty za mój chrzest .
To był naprawde miły wyjazd i okropnie podoba mi się to zdjęcie z Łodzi,
na którym lewituje z gitarą (to fotka, autorstwa Marcina Żmudzińskiego.) To mój nowy instrument,więc dopiero ją oswajam.
Ma trudny charakter i szlachetne rysy. Dziękuje wielkiemu Kibukoru za wszystko.
Dykiert.

Powyżej zdjęcie z naszego koncertu w Krakowa fot. Michał Grzywacz

Fajka z jabłka, "MGMC" i both-rock.

2009-09-09T16:45:00.000-07:00

Występ na Orange Warsaw Festival był miłą odmianą od pracy nad nowym materiałem, który przygotowujemy na drugą płytę (co jest oczywiście przyjemne ale ile można grać w piwnicy). Poza tym szykowało się parę koncertów które chcieliśmy zobaczyć. Wszystko pięknie: duża scena, profesjonalna obsługa, niezłe towarzystwo (przypadkiem wylosowaliśmy garderobę obok Calvina i MGMT) a do tego pod nosem bo w centrum Warszawy...ale żeby nie było tak słodko okazało się, że na próbę dźwięku musimy się zameldować o 08:30 i to dzień wcześniej - dla kogoś kto kładzie się spać ok. 3 w nocy to jest hardkor. No ale bywa. Po próbie obskoczyliśmy jeszcze parę wywiadów (np. ten), Mati parę egzaminów i byliśmy na tyle wyprani, że żadnemu z nas już się nie chciało iść na Razorlight (fanem nigdy nie byłem ale chciałem zobaczyć). W sobotę, kiedy spotkaliśmy się już na backstage’u naszej sceny, byliśmy pewni, że szykuje się powtórka z naszego koncertu na Openerze – będzie lało. Niezbyt nas to cieszyło bo specjalnie na ten koncert przygotowaliśmy dwa nowe kawałki (nie wiadomo czy znajdą się na płycie, a nawet jeśli to w całkiem innym kształcie) które miał z nami zagrać nasz dobry ziom Kuba Dykiert (ci którzy byli na naszych koncertach po wydaniu płyty mogą go kojarzyć - jeździł z nami jako techniczny). Na szczęście deszcz zaczął padać akurat kiedy skończyliśmy, wszystko wypaliło a pod sceną zebrał się ładny tłum. Chciałoby się więcej takich koncertów!

Nie byłbym sobą gdybym nie napomknął o szamaniu. Nie dość, że smaczne i różnorodne to przede wszystkim było go naprawdę dużo – jeśli ktoś zauważył, że Mati na gigu był jakiś nieruchawy to powodem tego była właśnie szama. Zdecydowanie na plus należy też odnotować lodówkę pełną browarów, które zaskakująco szybko zniknęły. A, no i były koncerty. Z polskich kapel widziałem Skinni Patrini, którzy zagrali bardzo porządny set klasycznego electro, ale przyznam, że ten nurt nigdy mnie nie kręcił. Krótko widziałem Plastic – kawał dobrze zagranego popu na wysokim poziomie - oby takie kapele opanowały Opole czy Sopot. Numerem jeden całego OWF był dla mnie N.E.R.D. Nie znam dobrze ich kawałków ale kompletnie mi to nie przeszkadzało w odbiorze, podobnie zresztą jak pozostałym kilkudziesięciu tysiącom słuchaczy. Przyjemny był też Crystal Method (jak oni się postarzeli! Wyglądają jak kierowcy PKS! ) ale nieporozumieniem było wypuszczanie ich na scenę o 20:00 – taka muzyka byłaby idealna o 01:00 a nie na „rozgrzewkę”. Z ciekawych spraw, być może ciekawych tylko dla nas, Michał zauważył, że panowie z CM mieli małą awarię – otóż zaciął im się ich Mac Pro i przez chwilę widać było panikę na scenie, z głośników leciała tylko jedna ścieżka z klawisza...to bardzo rzadka sytuacja na koncertach tak znanych grup. No a cała historia idealnie zgrała się z naszymi rozważaniami o przejściu na hardware... dobra, stop, ten temat chyba nikogo nie grzeje poza nami:)

Niestety występ Calvina Harrisa widziałem bardzo krótko więc nie mogę go ocenić (choć to co widziałem brzmiało bardzo dobrze). Widziałem za to prawie cały MGMT, którzy zebrali ostre baty za ten gig. Myślę, że jest to głownie spowodowane tym, że większość ludzi zna tylko „Kids” (no, ewentualnie „Electric Feel”) i „zaskoczył” ich ten materiał. Ja lubię „Oracular...” więc i piosenki na koncercie mi się podobały ale zdecydowanie brakowało energii, jakiegoś „nerwu”. No cóż, może nie byli w formie. Na pewno mają zdolności językowe – tuż przed ich występem przy wspólnym joincie uczyliśmy ich dwóch zwrotów: „tutaj jest zajebiście” i „jesteście wariaty” i oba poszły! Choć ten drugi brzmiał mniej więcej „istści weriati”, więc wątpię czy do kogoś to trafiło. Generalnie prywatnie okazali się zajebistymi ziomkami – zaraz jak tylko się poznaliśmy zadali dwa pytania: „jak się nazywa ten kościół naprzeciwko” i „czy macie jakiś palenie”. Na pierwsze pytanie odpowiedzi nikt nie znał a drugie było pytaniem retorycznym. Dalej było już tylko przyjemniej.

Zdecydowanie warta opowiedzenia jest jedna akcja, z cyklu „jaki ten świat mały”. Otóż kiedy podczas degustacji polskich specjałów ziołowych James (gitarzysta) wyjął jabłko przerobione na fajkę, od razu przypomniało mi się że podobnego sposobu palenia nauczył nas Barry z The Futureheads (graliśmy przed nimi dwa koncerty w grudniu 2008). Kiedy powiedziałem to Jamesowi ten nie mógł uwierzyć bowiem okazało się, że tej sztuczki Futureheads nauczyli się właśnie od MGMT przy okazji wspólnego grania. To się nazywa szerzenie edukacji!

Następnie były dysputy o Góreckim (czy można go uznać za minimalistę – WTF?!), podryw lodówki z coca-colą oraz set grupy MGMC podczas którego James uraczył nas rapem o kotletach mielonych (WTF po raz wtóry). Pamiętam też, że wspólnie ustaliliśmy że naszym ulubionym gatunkiem muzycznym jest „both-rock”, cokolwiek miało to oznaczać... Impreza po jakimś czasie przeniosła się do na oficjalny after do klubu Capitol (w życiu nie przypuszczałem, że kiedykolwiek tam wpadnę) z którego niewiele pamiętam a to co pamiętam zabiorę ze sobą do grobu. Tak czy inaczej wesoły był to wieczór.

ps. foty autorstwa Pity i Natalii Piotrowicz. Wielkie dzięki!

Pozdro

E

Wąsy i broda?

2009-08-23T12:00:00.000-07:00

Przeglądałem ostatnio zdjęcia w moim telefonie i znalazłem 2 ciekawe fotki. Uderzająco podobne ale jednak różne :-) A ponieważ nasz blog słynie z konkursów (i kącika kulinarnego!), postanowiłem natychmiast to wykorzystać. Temu, kto znajdzie 10 szczegółów różniących obie fotki - główna nagroda: wąsy i broda. Zapraszam, Maciek

Przy okazji

2009-08-17T23:57:00.000-07:00

Witam
Chciałbym skorzystać z okazji posiadania jakże zacnego bloga zespołowego i dokonać małej autopromocji. Otóż wczoraj w ciągu dnia powstał Myspace mojego nowego projektu. Nie będę się rozpisywał - poprostu posłuchajcie.
Pozdrawiam

Michał

urozdoskonanielanie

Tym razem nie graliśmy w spodku...

2009-08-14T07:20:00.000-07:00

... natomiast zagraliśmy w samym środku miasta, na jednym z głównych deptaków Katowic!! Już miałem pisać, żebyście nie pytali mnie o nazwę ulicy, ale przypomniałem sobie, że za plecami był kościół: Ulica nazywała się Mariacka, a kościół pewnie Mariacki ;)

Zagraliśmy jako ostatni z czterech zespołów. Przed nami wystąpili Clint Eastwood, The Marians i Clapham South.

Cóż ja więcej mógłbym napisać o koncercie... lepiej pokażę jeszcze kilka zdjęć ;) BTW pozostałe zdjęcia z tego wydarzenia możecie zobaczyć na fotokoncerty.pl.

Na koniec drobna wzmianka o już nie takim drobnym obiedzie. Kolejny raz wykorzystaliśmy sytuację wyjazdowo-koncertową aby pozwiedzać polskie jadłodajnie (nie mylić z filozoficznymi). Również tym razem nie zawiedliśmy się miejscówką zaproponowaną przez naszego kierowcę Tomka. Obiad ogromny... ale co z tego skoro zdjęcia po prostu zaginęły...

Pisałem go ja,
Mateusz

PS. Czy wy też czujecie że ten wpis nie ma jaj?

OoT i Wielka Nauka

2009-06-24T06:29:00.000-07:00

Lepiej późno niż wcale! Zgodnie z tą zasadą (której ściśle przestrzegam przez całe życie - z akcentem na PÓŹNO oczywiście) zabieram się do opisywania naszego "występu" na Pikniku Naukowym Polskiego Radia. Na piknik ten zostaliśmy zaproszeni jako jeden z zespołów obecnych na składance PR "Wszystkie Covery Świata". Płyta miała być dostępna w jednym ze stoisk, my zaś mieliśmy pomóc w wypromowaniu jej wśród osób, które przyjdą sobie piknikować.

Jak wiadomo, największym koszmarem organizatorów i uczestników wszelkich imprez plenerowych (a taką był Piknik) jest deszcz. Jak wiadomo, tego lata pada wyjątkowo często. Tak, już wiecie co chcę napisać. Po prostu lało. MEGA ulewa. Ku naszemu zdziwieniu okazało się jednak, że żądne Nauki (albo pikniku) ludziska zjawiły się tłumnie:

Przedzierając się przez ten gąszcz brnęliśmy z Michałem w strugach deszczu do stoiska, przy którym razem z Matim i Erykiem mieliśmy podpisywać koszulki, dawać autografy i ogólnie rzecz biorąc promować rzeczoną składankę. Kiedy dotarliśmy na miejsce ujrzeliśmy uroczą scenkę: Eryk i Mati siedzieli przy plastikowym stoliku, na plastikowych krzesełkach i z minami w stylu "WTF is going on here!?!" słuchali jak 3 małe dziewczynki, zachęcane przez konferansjera, śpiewają im Szklaną Pogodę... Zapowiadało się ciekawie. I tak też było.

Koniec końców deszcz okazał się być naszym sprzymierzeńcem, zaganiając do namiotu dziesiątki przemokniętych przechodniów, którzy z braku laku odpowiadali na naprędce wymyślane przez Matiego pytania i zgarniali koszulki, naklejki i (niektórzy) nawet płyty. Ruch był spory - może trudno w to uwierzyć ale momentami ciężko było nadążyć z podpisywaniem tych cholernych koszulek ;-)

Na koniec przestało padać, wyszło słońce, my udzieliliśmy kolejnego wywiadu w stylu " - Chłopaki, jest zajebiście? - Jest zajebiście! - No to zajebiście! " i nastąpił ogólny happy end. Okazało się nawet, że zawarte w pośpiechu znajomości zostały po paru godzinach utrwalone poprzez myspace (pozdrawiamy m.in. Myszę ;-). Czego chcieć więcej? Na koniec wielkie pozdro dla chłopaków z zespołu PAWILON, którzy cierpliwie piknikowali razem z nami.

Ludziska, widzimy się za rok! Na następnym pikniku! Hejże ho!
Maciek

Dwie minuty lansu

2009-06-15T10:49:00.000-07:00

EDIT: Dorzucam klip, ŁAPCIE! (Możecie go też zobaczyć na naszym kanale YouTube: Out of Tune w Wojewódzkim

Tak!!! Tyle mnie więcej trwał fragment Confidence wyemitowany w telewizji TVN w programie Kuby Wojewódzkiego... nie widzieliście? No to wbijajcie tutaj!! A jeśli wolicie kolor niebieski to klikajcie tutaj.

Czy wy też macie wrażenie, że na tym zdjęciu pod Erykiem ugina się scena? Eryk w czasie nagrania dawał z siebie wszystko! Totalny bauns! Brakowało tylko żeby spadł ze sceny, może mielibyśmy wtedy jeszcze wyższą oglądalność na Plejadzie... w tej chwili i tak klip z programu jest w TOP5, a nawet TOP3 ;)

Maciek oczywiście też się starał. Mimo ogromnej presji ( ;) ) obyło się bez rozbitych gitar i zrzucania wzmacniaczy z sceny... ograniczył się do podrygiwania z basikiem i zarzucania długimi włosami (BTW nie przypomina wam trochę Kopernika?)

My tam próbowaliśmy się skupić, ale nie było łatwo! Kamery były wszędzie!

Na tym zdjęciu dobrze widać dlaczego byłoby śmiesznie gdyby Eryk przypadkiem spadł ze sceny :> Było trochę wysoko. Przez całe nagranie nie wiedziałem że tam pod nami siedzieli jacyś kolesie.... chyba zbyt rzadko włączam telewizor...

... naprawdę rzadko oglądam telewizję, bo z tych trzech kolesi kojarzę tylko tego, który jeździ Ferrari. W każdym razie miło, że przynajmniej udawali, że oglądają nasz występ :> Mieli całkiem niezłe miejscówki na tym koncercie O.o

Rozproszyli się dopiero kiedy na screenie pojawił się Maciek aka Kopernik

I jeszcze kilka zdjęć, gdyby komuś było mało:

Na koniec konkurs dla czytelników: co krzyczy człowiek na ostatnim zdjęciu? Odpowiedzi przesyłajcie na maila i zostawiajcie w komentarzach! Zastanowimy się później co z tymi odpowiedziami zrobić :> Ten konkurs nie ma regulaminu, więc nie obiecujemy nagród :>

... dziwnie tak bez kącika kulinarnego, nie? Obiad był z plastikowych pojemników, ale przynajmniej z deserem ;)

Pozdro
Mati

2009-06-04T04:54:00.000-07:00

Profesorski bauns.

Zeszło tygodniowy koncert w Bydgoszczy to była dziwna opcja. Niby wypad przez nas wyczekany bo z Bydgoszczy mamy bardzo dobre wspomnienia ale trochę się obawialiśmy jak to wyjdzie bo całość miała być zorganizowana przez organizacje studencka a z nimi rożnie bywa. Tak czy inaczej spodziewaliśmy się, że może być ciekawie. I tak było o czym świadczy choćby poniższa fota (pozwolę sobie zacząć od spraw kulinarnych ale chyba nie ma co ukrywać, że to nas głownie kręci)
Kiedy po przyjeździe zaprowadzono nas do stołówki gdzie czekał na nas suto zastawiony stół przystrojony świecami (romantyczna atmosferę podkreślał półmrok panujący w owej sali), niebieskim obrusem i napojami w eleganckich flakonach wiedzieliśmy, że warto było telepać się te parę godzin. Nasze humory poprawiły się jeszcze bardziej kiedy w towarzystwie dwóch panów na sale wjechał oldskulowy gar wypasionego rosołu. Szczęścia dopełniło drugie danie (fota poniżej). Klimaty raczej tradycyjne ale za to bardzo dobre. I, co ważne w naszym wypadku, jedzenia było dużo. Brawa.
I tu mały apel do wszystkich organizatorów koncertów. Ludzie, bierzcie przykład z organizatorów tego gigu! Zupełnie nie rozumiem czemu tak nie jest wszędzie. Rzeczą naturalna powinna być szama dla zespołu! To chyba oczywista sprawa, ze powinno się dać jeść i pić komuś kto jedzie ileś tam kilometrów żeby ma zagrać koncert. Kiedy gadam z muzykami czy didżejami z zachodu w ogóle nie rozumieją o co mi chodzi kiedy wspominam o takich małych sprawach jak problem z żarciem - ich i nasz rynek muzyczny dzieli przepaść więc nie są w stanie załapać takich niuansów jak brak zwyczaju ugoszczenia muzyków obiadem. To ciekawe szczególnie w kontekście rzekomej "polskiej gościnności" - kiedy w grę wchodzi parę groszy, ta szybko znika. Wiele osób może to dziwić ale naprawdę rzadko się zdarza żeby ktoś z lokalnych promotorów zadbał o tak podstawowe sprawy. Ba, prośba o obiad dla muzyków (albo jeszcze "gorzej" - napisanie tego w riderze) często jest traktowana jako objaw gwiazdorstwa! Nie będę się zagłębiał w beznadzieję polskiego szołbizu (którego rynek koncertowy jest przecież częścią) bo nie jara mnie wylewanie żalu w necie ale kwestia jedzenia to naprawdę taka malutka rzecz która mogła by sie zmienić... Z resztą tu chyba idzie nie tyle o szołbiz co o zwykłą kulturę. Dobra, a teraz do rzeczy.

Jeśli idzie o gig to ciężko było nam się do niego zabrać bo każdy myślał raczej o drzemce ale po wyjściu na scenę zrobiło się tak przyjemnie, ze zagraliśmy nawet nieco dłużej niż zwykle. Nieśmiała z początku publika ruszyła w bauns a największe wrażenie zrobił na nas ostro tańcujący Pan Profesor (fota na samej górze, niestety nie wiem jak sie nazywał) - szanowana postać na organizującym ten występ Wydziale Psychologi Uniwersytetu im. Kazimierza Wielkiego, którego był niegdyś kierownikiem. Respekt. Pod koniec koncertu zaliczyliśmy mała wpadkę bo "niepsujący" się mac Matiego się zaciął i w związku z tym nie mogliśmy zagrać "Phone Call" (z kompa lecą sample). Zbiegło się to niestety z totalna zabawa przed scena którą przerwaliśmy. Ale na bis zgraliśmy "247" bo tu komp jest nie potrzebny.Po koncercie klasyka:
Wesołą sprawą byl beckstage w sali wykładowej. Zespół Out of Tune odbył w niej konwersatorium dotyczące tematu "Koszty satłe: wpływ przemysłu alkoholowego na krajowy rynek muzyczny". Wnioski na następnej płycie.ps. za foty dziękujemy Asi i Nataszy!

pozdro,

E

CBA 15 maja 2009

2009-05-24T03:28:00.000-07:00

Tak! Właśnie tam graliśmy. Niestety historia ta nie będzie o tym jak to daliśmy łapówkę panu X. aby móc wystąpić w jego klubie, a tym bardziej nie o tym jak pływaliśmy w basenie:)
Będzie to kolejne nudne opowiadanie o przenudnym koncercie OOT - tym razem w Warszawie.

CBA - miejsce znane również pod nazwą Centralny Basen Artystyczny - klub w formie regularnej imprezowni działa od niedawna, mało osób o nim jeszcze wie - jednak powiadam wam - miejsce w ciągu roku zamieni się w najmodniejsze w mieście. Nie tylko dlatego że jest to praktycznie centrum Warszawy i że zaczynają się tam odbywać niesamowite imprezy. Przede wszystkim dlatego że wnętrze CBA to marzenie każdego imprezowicza, dja czy muzyka grającego na żywo - wielkie wnętrze basenu [bez wody] tworzy parkiet, a na brzegach [w zależności od potrzeb organizatora imprezy czy koncertu] ustawiane są sceny - TAK! w liczbie mnogiej - otóż dj i zespół mają swoje oddzielne sceny...a nagłośnienie? Powiem bardzo dobre żeby nie popadać w zbytnią egzaltację.

O czym ja to miałem?:)
A! Koncert.Koncert, jak każdy nasz koncert obfitował w wiele niespodzianek - zaczęło się od nieprzykręconego do centrali mechanizmu stopy w perkusji a skończyło na akrobacjach lekkoatletycznych Eryka przed samym koncem koncertu. Mimo to bawiliśmy się bardzo dobrze a publiczność wydawała się podzielać nasz entuzjazm.
Razem z nami zagrali The Black Tapes, którzy zapewnili wszystkim solidną dawkę łojenia na najwyższym poziomie.
Zakończe Koncikiem Kulinarnym [niestety nieudekomentowanym]
Postanowiliśmy kontynuować naszą tradycje Ostatniego Kebastionu i wybraliśmy się na obiad do niepozornego ale jakże zacnego Kebabu przy placy Trzech Krzyży [niestety nazwy nie pamiętam]. W menu wszystkie tradycyjne specjały z kuchni tureckiej - zamówiliśmy po Kebabie z baraniny w sosach łagodnych i spożyliśmy je oglądając porządny film produkcji amerykańskiej.

No i podziękowania:
1) Dziekujemy Nataszy i Asi które przyjechały na nasz koncert specjalnie z Bydgoszczy - postanowiliśmy się odwdzięczyć i następny koncert odbędzie sie właśnie w ich mieście.
2) Dykiertowi który jak zwykle zabawiał nas po koncercie
3) Adamowi który zadbał o komfort brzmieniowy
4) Wszystkim którzy wybrali nasz koncert ponad Juwenalia

pozdrawiam
Michał

PS. W razie wątpliwości co do naszego występu, dla ludzi których nie było [a napewno żałują]

Najmniejszy koncert świata

2009-05-05T17:32:00.000-07:00

Tak... O koncercie w Toruniu nie sposób napisać nic więcej poza tym, że się odbył :) Tym bardziej dziękujemy wszystkim, którzy przyszli i bawili się pod sceną. I tym, którzy znaleźli czas, żeby pogadać z nami po gigu. Szczególne podziękowania należą się w tym miejscu silnej ekipie bydgoskiej pod przewodnictwem Nataszy i Asi - szacunek! A ponieważ wątki kulinarne cieszą się na tym blogu sporym powodzeniem, należy obowiązkowo wspomnieć o wyśmienitym toruńskim kebabie, na którego udaliśmy się po koncercie. Oto on:
Fajny, nie? A jako że w okolicy nie było nic innego do jedzenia, bar w którym jedliśmy zyskał zaszczytne miano Ostatniego Kebastionu. Ta nazwa zainspirowała jednego z nas do nakręcenia krótkometrażowego filmu dokumentalnego. Stężenie głupich tekstów na minutę całkiem spore, więc raczej warto:

pzdr, Maciek

Wrocław. Powrót.

2009-04-21T15:53:00.000-07:00

We Wrocławiu graliśmy ostatnio jakiś milion lat temu na imprezie Indie Sounds Night, która dziś już nie istnieje (zdjęcia z tamtej edycji spaliły się w powstaniu). Ale mieliśmy same dobre wspomnienia z tamtej biby więc jechaliśmy zajarni. Klub "Bezsenność" okazał się dalej równie zajebisty, z resztą jak i całe miasto które wszyscy lubimy (o rany jak się w ogóle milusio w tym wpisiku zrobiło ojojojoj...) no nie ważne. Po przybyciu i rozłożeniu gratów ruszyliśmy w miasto w celu zakupu napojów wyskokowych. Ja konkretnie poszukiwałem wódki w jakże modnej ostatnio buteleczce (znów te słodziusie zdrobnionka) zwanej "małpka". Jakie moje było zdziwienie kiedy okazało się, że ta nazwa jest we Wro nie znana. Oczywiście zanim sie skumałem wzbudziłem
duża radość u pań za ladą monopolowego i panów w kolejce. Ale kupić się udało. Zrobiliśmy co trzeba i wskoczylismy na cenę. Grało sie zacnie i przyjemnie co chyba z resztą widać na fotach:)

Bardzo dobrze wypadła kapela grająca przed nami czyli The Malkontents. Warto o nich pamiętać! Po gigu nastąpił tradycyjny after z udziałem naszych wrocławich ziomalek i ziomów. Był problem z znalezieniem otwartego lokalu co nas szczerze zdziwilo ale coś się znalazło i akcja "polscy artyści wspomagają polski przemysł monopolowy" zakończyła sie sukcem. Aby całość uroczyście zamknąć reprezentant naszej bandy dał pokaz gimnatyczny w autobusie nocnym (bardzo przepraszamy).

Muszę też wspomnieć, że ten wyjazd obfitował w ekstermalne przeżycia natury kulinarnej. Zawsze zresztą wszelkie wyjazdy na koncerty są wspaniała okazją obczajenia jak smakuje po raz miliardowy "placek po cygańsku" (zbójnicku, góralsku, węgiersku i chuj wie po jakiemu jeszcze) czy klasyczny schaboszczak w kolejnym lokalu w stylu "zajazd u..." czy "karczma jakaśtam". Otóż tym razem w drodze do Wro zaliczliśmy knajpę która jest jedną z najgorszych tego typu miejscówek ever. Na żarcie czekaliśmy 50 min - powodem było, jak się pani kelnerka wyraziła, "przyjazd szefostwa".To co dostaliśmy było mocno zmienioną wersją naszego zamówienia (cyt.
"ziemniaczki nam już wyszły"). No i było nie dobre - Michał dał za wygraną po wypiciu herbaty. Reszty opisywać nie będę. A więc zalecamy szerokim łukiem O-M-I-J-A-Ć "MOTEL ZA MIEDZĄ" w Kępnie!!! Za to zgoła inaczej było w drodze powrotnej. Nasz kierowca Tomek [respekt!] zatrzymał sie w knajpie która na zawsze odmieniła nasze wyobrażenie o "dużej porcji". Po pierwsze szybkość - za nim zdążyliśmy odejść od lady część żarcia już do nas szła. Ale szok
nastąpił kiedy wjechało głowne danie. Jak zobaczyłem swój "placek po jakiemuś tam" myślałem, że to porcja dla wszystkich.
Bardzo się zdziwiliśmy kiedy nadjechały kolejne kotlety wielkości biurka z wiadrem frytek. No i wszytsko bardzo dobre. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że szef tego przybytku musi być trzy metrowym monstrum. Wpadajcie koniecznie do OBERŻY "ZłOTY MŁYN" w WOLI KRZYSZTOWSKIEJ. Koniecznie!!!

pozdro

E

Live in Posen

2009-03-19T08:30:00.000-07:00

Kolejny koncert za nami, tey! To był krótki, aczkolwiek konkretny wypad! Obyło się bez ofiar i większych strat ;)

Po koncercie nasza ekipa nieco się podzieliła. Część wymiękła i wróciła do Warszawy przygotowywać się do piątkowego Bangu w Jadło. Pozdro dla Siemka, który pojechał z cieniasami dla otuchy (niestety na Bang nie dotarł, również skapitulował, ponoć obowiązki są ważniejsze niż zabawa ;P )

Oczywiście reszta ekipy reprezentująca prawdziwego rock&rolla została w Poznaniu aby pić, palić i imprezować do samego rana ;) Na szczęście ta nieformalna część wyjazdu nie została udokumentowana i tym razem jedynym kompromitującym akcentem wpisu będzie fakt że Eryk Maciek i Michał nie imprezowali tego dnia :/ Tutaj pozdro dla niewielkiej, młodej imprezowej ekipy Rumia-Toruń ;) oraz dla Dykiera Mistrza Gier!

Z tego miejsca chciałbym podziękować wszystkim którzy przybyli na koncert, zespołowi Prosto z Chile za support i mojemu imiennikowi Mateuszowi Judkowi za zdjęcia.

Out of Death Metal!

2009-03-18T05:30:00.000-07:00

Niezły szpan. Ten pan powyżej to Jesse "Boots Electric" Hughes, czyli lider zajebistej grupy Eagles of Death Metal która to grała w ostatnią sobotę koncert w Warszawie. Mały konkurs: czyją płytę trzyma w ręku?

a) Eagles of Death Metal
b) Out of Tune
c) "Radiowy zapis XVII pielgrzymki Ojca Świętego do Ojczyzny"

odpowiedzi przysyłajcie na adres outoftune.band@gmail.com. Może coś rozlosujemy. A może nie.

ps. zdjęcie autorstwa naszego zioma Piotra Bartoszka vel Pita (pitaparty.blogspot.com)

ps. do Tczewa

2009-03-15T14:34:00.000-07:00

z lekkim poślizgiem dodajemy zajebiste foty z Tczewa, ktore zrobil Sławomir Gawroński. Wszytskie do obejrzenia tutaj. Wypas!

Małomęscy, rozstrojeni

2009-03-11T11:45:00.000-07:00

Taki oto tytuł artykułu promował nasz koncert w Tczewie. Wydaje się to nie być żadną nowością:
A teraz na poważnie:

Zagraliśmy w poprzednim tygodniu dwa koncerty [tak zwana trasa Kwidzyn-Tczew]. Zaczęliśmy w Kwidzynie [cały czas nie wiem jak odmienia się nazwę tego miasta] w klubie Spichlerz. Miejsce super - klub bardziej aktywnie zaczął działać dopiero rok temu a już gościły u nich takie gwiazdy jak M.Bunio.S, Tymon Tymanski czy Out of Tune:) i zyskał status kolebki alternatywy w mieście. Nic dziwnego, że zespoły bez wachania przyjezdzają do tego zacnego miejsca. Świetne nagłośnienie, duża scena, wyborne towarzystwo i nieprzeciętny klimat. Przed nami świetny koncert zagrali Gentlemeni! - pozdro chłopaki. Niestety nasz Operator Kamery aka Filip Sarniak nie spisał się i jako jedyny dowód naszego stąpania po ziemi kwidzynskiej posiadamy jedno zdjęcie.

Tczew....jak było w Tczewie?:)Nie ma co tu pisać - było jak za pierwszym razem kiedy graliśmy w klubie Tromba - Szał!
Kochamy Tczew i kochamy Trombę - no i oczywiście od razu zaklepujemy sobie miejsce zespołu na następnej edycji imprezy Mało Meska Noc z okazji dnia kobiet [jak to powiedział Maciek - każdy zespół by pozazdrościł publiki w proporcjach 70%kobiet/30%facetów - no może poza Andy:)].
A więc weekend pełen wrażen!!!

Pozdro dla wszystkich którzy bawili się z nami w Kwidzynie i Tczewie
Michał

PS. Jeszcze coś dla czytelniczek tego bloga:
Tak się ubrał Eryk jak po raz pierwszy w życiu spojrzał w lustro:D
A to facet bez którego nie byłoby tak fajnie...podaje nam ręczniki i wode - brzydki prawda?

Lublin Calling

2009-03-09T17:56:00.000-07:00

Tak, wiem, post trochę opóźniony... Ale mam dobrą wymówkę - gramy teraz sporo koncertów (relacja z ostatnich już wkrótce), więc nareszcie jesteśmy zajęci tym co najbardziej lubimy.

Koncert w Tekturze (albo - jak kto woli - w Tekk2rze) był naszym czwartym (!) koncertem w Lublinie. W dodatku w samej Tekturze też raz już graliśmy. Z całą pewnością był to więc powrót na "stare śmieci". Wydawało nam się, że klub (a raczej coś w rodzaju squata) wygląda tak jak wyglądał 2,5 roku temu, ale na uwagę Eryka że "nic się tu nie zmieniło" Kuba (z Plug&Play, z którymi graliśmy tego wieczora) lekko urażony odparł: "no jak to! przecież ściany pomalowali!" :) W każdym razie warunki były takie jak tytuł tej notki - mocno punkowe.

Za to na pewno nic się nie zmieniło jeśli chodzi o ludzi - dalej jest tak samo rewelacyjnie jak było. Publika na obu koncertach dopisała i bawiła się bardzo dobrze. Chłopaki z P&P nieźle wymietli, a my w odpowiedzi wymietliśmy zapasy ich EPki "Electric Night". Nam też zresztą grało się super, zwłaszcza że czuliśmy się trochę jak w naszej sali prób ;)

Obczajcie fotki z koncertu, w tym jedną, na której wyszedłem tak jak ludzie w filmie Ring (bez obaw, telefon jeszcze nie dzwonił).

Na koniec wielkie dzięki dla P&P za zaproszenie i za pracowicie napompowany materac, na którym mogliśmy się kimnąć po afterparty. Czekamy na piąty koncert w LBN!

Maciek

Sopot płonie (sponsored by Polzłom)

2009-02-10T13:07:00.000-08:00

dobra, Sopot za nami. Zacznijmy do tego, że tym wypadem ugruntowaliśmy swoją pozycję totalnych debili: założyliśmy sobie bloga żeby wrzucać foty z koncertów ale oczywiście nikt nie zabrał aparatu. Kurwa genialne. Ale jakoś mnie to nie dziwi, klasyka w naszym wykonaniu. Zdjęcia są zatem robione komórką Maćka (tyle samo pixeli co każdy ale za to fajnie wyglada) i...kamerką w laptoku Matiego (tak, tak - kupil sobie maca!). na szczęście na koncercie pojawił się nasz ziom Filip (dzięki!) z sekty zwanej CSU więc jest też parę dobrych fot.
Wyjazd zaczął się wyśmienicie: w nocy przed wyjazdem okazało się, że pewną awarię ma nasz akustyk i jedziemy bez niego. Gites. Po 6h jechania, umilając sobie czas dowcipasami poniżej pasa dojechaliśmy na miejsce a chwilę później po wejściu do wypasionego klubu Papryka zrobiło się naprawdę przyjmnie - klub obok, czyli Copacabana, staną w płomieniach. A wlasciwie to po prostu ordynarnie sie jarał (to nie my). I to na maksa - za nim wyszliśmy się pogapić i cyknąć jakieś foty zostało z niego pare desek które kreciło TVN24. Czyli niezły początek - dopiero przyjechaliśmy a już wybuchają pożary. Nieoficjalnie możemy powiedzieć, że to skutek nie dogadania sie tamtego klubu z naszym menagerem.
Szybka próba i po rytualnej dewastacji hotelu wrócilismy do klubu gdzie juz zaczynał sie koncert Gentleman! - nie znaliśmy ich wcześniej ale chłopaki grają naprawde nieźle. Co ważne w klubie bylo calkiem sporo ludzi co zawsze jest mile. My zaczęliśmy grać tuż przed 22 i grało się bardzo fajnie. Choć nie obyło się bez "niespodzianek" np. kiedy zaczynaliśmy grać "Psycho Killer" skumałem się, że nie wzięliśmy tamburyna ale na szczęście mieli jakiś w klubie. Po gigu nastąpiła rytualna najebka choć bez hardkoru - w przemiłym damskim towarzystwie spędzilismy mnostwo czasu na szukaniu czegokolwiek co byłoby otwarte. Molo było. Generalnie bezdyskusyjnie nasz pierwszy "pełnoprawny" koncert w Trójmieście zapisujemy na plus, dzięki wszytskim za przybycie!

ps. wracając mijaliśmy szyld firmy Polzłom (brak www). Nazwa podbiła nasze serca. Pozdro dla pomysłodawcy.

xx

E

2009-02-01T15:01:00.000-08:00

Pierwszy!! Jestem pierwszy do pierwszego wpisu!

Nie bez przyczyny przyciąłem trochę ( ;) ) to zdjęcie. Koncert to przede wszystkim publiczność i takiej wersji będę się trzymał. Z drugiej strony pewnie nie chcecie oglądać zdjęc z tyłami głów... :/

Spodziewajcie się wpisów kompromitujących wszystko i wszystkich, zdjęc z koncertów, imprez, z powrotów i wszystkich możliwie najgorszych akcji... a jeśli wiecie już co to "va banque po 23" to wpadliście... bez komentarza.

mati